Ziek

Het overkomt u en mij allemaal wel eens. Plots bekruipt je het gevoel van koude rillingen, zweetbuien, lopende neus of net verstopt, hoestbuien,… Ziek dus.

Lopen is nu eventjes niet meer aan de orde. Maar voor hoelang? Da’s meteen ook mijn vraag. Want ja, hoe weet je dat het terug veilig en gezond is om de loopschoenen terug aan te binden. Begin februari kreeg ik een luchtwegen infectie en sinds dien is het van kwaad naar erger gegaan. ┬áNu zit ik terug op de bank met een longontsteking. Lopen al meer dan ├ę├ęn maand niet gekund. Goed uit zieken en minstens 3 dagen koortsvrij, zegt de dokter, dan mag ik langzaam en terug opbouwend beginnen lopen. Met ondertussen de zorgen voor onze kleine dochter, die hopelijk vrijwaart blijft van alles en de zoektocht naar een vaste job wordt het een hele uitdaging om de loopdraad terug op te rapen.

Wordt vervolgd­čśë.­čĹŹ

Advertenties

2018 => 1000K

https://www.strava.com/activities/1344673863/embed/d2f421c5549226c5f6c9ec9868d275780e27952b

 

De doelen zijn gesteld voor 2018. De eerste rustige trainingen ook. Zo heb ik deze ochtend op gevoel 10K+ gelopen. Dit om toch al wat afstand in de benen te hebben als ik op 20 januari de Bostrail 10K tot een goed einde wil brengen.

Het wordt trouwens mijn eerste trail. Dus kijk ik er vol spanning naar uit. En om zeker te zijn of het echt iets voor mij is heb ik al een tweede trail o het programma gezet. Namelijk die in “Het Leen” te Eeklo. Wat zo goed als in mijn achtertuin ligt. Ervaringsdeskundigen hebben mij wel al gewaarschuwd dat de trail in Aalter lastiger is dan die van Eeklo. En dat een trail zo wie zo niet hetzelfde is als een gewone loop. Maar je zou er wel meteen aan verknocht kunnen zijn.Sun light 041

Ben benieuwd!

mvg. RunnerDirk

2017 -> 2018

2017 -> 2018

Beste lezers,

Wat is een jaartje toch snel voorbij. En wat gebeurd er toch ook veel in zo’n korte periode.

De geboorte van onze dochter Elyana is meteen het orgelpunt en het meest ingrijpende van het voorbije jaar.Sun light 365 Elke dag staat nu in het teken van dit prille leven. Het heeft dan ook al aardig wat planning in de war gestuurd. Maar dat nemen we d’r graag bij. We zouden ze niet meer kunnen missen. Iets wat sommige mensen, noodgedwongen, wel moeten doen. Hun kind, familielid of geliefde personen missen. Dat moet, gezien de tijd van het jaar, extra pijn doen. Dus staan we er even bij stil.

Ook op sportief vlak is 2017 een bijzonder jaar geweest.

Met meer km’s en wedstrijden dan menig voorgaand jaar. Het was een vruchtbaar jaar zoals men dat noemt. Ook hebben we diverse grenzen verlegd en kijken er naar uit om dat in 2018 nog beter te doen. Het hoofddoel van het voorbije jaar, De Mooiste Halve, was een wedstrijd met gemengde gevoelens. De voldoening van de halve marathon tot een goed einde te hebben gebracht. Maar ook de lichamelijke schade en de daarmee geconfronteerde loper, mezelf. Het was zwaar en niet volledig naar wens gelopen.Sun light 294 Dus in 2018 doen we dat dan toch nog eens mooi over.

Ik mag dan in het bijzonder mijn broer niet vergeten. Dankzij zijn motivatie en onze onderlinge competitiedrang is het ook allemaal tot een goed einde gekomen. De uitdagingen voor 2018 zijn ook vaak door hem beïnvloed. Maar een gezonde concurrentie moet er zijn. Ik kijk dan ook naar alle sportieve confrontaties in het nieuwe jaar. Hopelijk blijven we elkaar motiveren en uitdagen om gezond en sportief door het leven te wandelen. Ook al trappen we soms in de valkuilen van het bourgondische leven. Lekker eten en drinken is dan ook steeds het probleem gebleven. En de daaraan verbonden gevolgen, overgewicht. Misschien dat 2018 daar wat verandering in brengt. Zonder evenwel aan levenskwaliteit in te boeten.

Ik beloof vanaf 1 januari alvast nog meer actief te zijn op de sociale media en ook deze blog iets accurater te updaten. Voor zij die er iets voor voelen om de tijd en moeite te nemen om hem te lezen.

Alvast allen een veilige overgang naar 2018 en een gezond en sportief jaar gewenst.

Sun light 368

MVG.

Dirk Vanderstraeten.

Herstel loop.

https://www.strava.com/activities/1181654428/embed/4be13a125c8744f61520cdd510a3a840438cfbf6

Na onze lange duurloop, op zondagmiddag, was het vandaag rustig aan.

Even alle stijfheid uit de benen lopen en de hartslag zo traag mogelijk houden. Met op 35′ 3.9km af te leggen en een hoogste hartslag van 135bpm is dat redelijk gelukt. M’n Tomtom haf redelijk herstel aan na de loop, 26. Wat dat getal ook mag betekenen.

Nu is het uitkijken naar zaterdag waar ik ga lopen op de G├«rnaertfeesten. Ik waag er mij aan een 10 of 15km. Ben er nog niet helemaal uit welke afstand het wordt. Heb precies nog wat drempelvrees om de lange afstanden te programmeren in een race. Maar we zien wel. Ter plaatse valt de beslissing h├ę.

M’n eerste stappen naar de halve marathon.

M’n eerste stappen naar de halve marathon.

Na diverse Start2run jaren lijkt het loopvirus me eindelijk te grazen te hebben genomen. Mede dankzij de loopwoede van m’n oudere broer.

Nu heb ik voor mezelf de vlucht vooruit genomen. Op 1 november neem ik deel aan de mooiste halve, all├ę├ę zo benoemen zij hun halve marathon toch, aan het donkmeer.

Hier op deze blog laat ik jullie graag mijn belevingen lezen van dit avontuur.

Ik hoop dat jullie er kunnen van genieten.

Neven blessure­čśĽ.

Neven blessure­čśĽ.

Ons loopschema, voor de halve, is nog maar gestart en we kunnen al aanpassen. Een blesseerde schouder, eigenlijk is het een spier die de schouders, nek en rug verbind terhoogte van het schouderblad, genoodzaakt mij om te zoeken naar alternatieve trainingen.

Zwemmen is nu te belastend voor en schouder die moet rusten. Ook fietsen lukt niet echt. Na een tijdje, uurtje of meer, begint de pijn ondraaglijk te worden. Dus werd het wandelen.

Rustig wandelen voor een uurtje en half. Op deze manier wilde ik m’n lange duurloop vervangen. Het werd een ontspannende tocht genietend van de mooie streek, het Meetjesland, waarin ik woon.